Najważniejszy zabytek miasta to starożytny teatr grecki (Teatro Antico di Taormina). Chociaż nie był on największym z teatrów na Sycylii i ustępował wielkością temu w Syrakuzach, trudno znaleźć równie malowniczo położony obiekt. Za sceną teatru roztacza się widok na morze, wulkan Etnę oraz zalesione okoliczne wzgórza. Warto wejść na sam szczyt trybun skąd rozpościera się najlepszy widok.

Pierwszy teatr w tym miejscu został zbudowany w III wieku p.n.e. za panowania Hierona II z Syrakuz. Jednak oryginalna konstrukcja była znacznie mniejsza i została niemal całkowicie przebudowana przez Rzymian w kolejnym stuleciu. Po rekonstrukcji teatr mógł pomieścić ponad 5000 widzów, a w jego murach, oprócz przedstawień scenicznych, organizowano również walki gladiatorów. Szczęśliwie z antycznego obiektu zachowało się sporo, w tym znaczne fragmenty trybun, zabudowy sceny czy portyków. Niestety, część konstrukcji została rozebrana i posłużyła jako budulec przy wznoszeniu nowych pałaców i kościołów w mieście.

Teatr jest położony przy ulicy Via Teatro Greco.

Główną ulicą w mieście jest deptak Corso Umberto, który rozciąga się na niemal 800 metrów pomiędzy dwoma bramami miejskimi – Porta Catania oraz Porta Messina. Ulica wyróżnia się różnorodną zabudową i stylem. Są tu budynki sięgające czasów arabskich oraz pamiętające panowanie Normanów, a także późniejsze budowle gotyckie i barokowe.

Około 120 metrów na zachód od Porta Catania znajduje się plac Katedralny (Piazza del Duomo), którego ozdobą jest XIII-wieczna katedra św. Mikołaja (Cattedrale di San Nicola). Świątynia powstała w XII wieku na ruinach dawnego kościoła poświęconego św. Mikołajowi z Bari i była wielokrotnie przebudowywana na przestrzeni wieków. Mimo to jej bryła zachowała surowy romańsko-gotycki charakter, typowy dla średniowiecznej Sycylii. Podczas wchodzenia do środka warto zwrócić uwagę na odnowiony barokowy potral główny. Świątynia została wzniesiona na planie krzyża łacińskiego i trzema nawami. Sześć monolitycznych kolumn z różowego marmuru taormińskiego wspiera całą konstrukcję. Drewniany sufit z półkami wyrzeźbionymi z motywami arabskimi wykonanymi w stylu gotyckim. W dwóch nawach bocznych znajduje się sześć mniejszych ołtarzy.

Naprzeciwko katedry stoi barokowa fontanna z pierwszej połowy XVI wieku. Konstrukcja przez miejscowych nazywana jest Czterema Fontannami (4 Fontane). Na szczycie wodotrysku możemy wypatrzyć Minotaura, którego znajdziemy również na herbie miasta. Przyglądając się konstrukcji zobaczymy jeszcze kilka nawiązań mitologicznych. Ostatnim zabytkiem wartym uwagi przy placu jest siedziba władz miejskich (Palazzo del Comune).

Idąc dalej wzdłuż Corso Umberto dojdziemy do najważniejszego placu miejskiego – placu IX Kwietnia (Piazza IX Aprile), który pełni funkcję tarasu widokowego, skąd rozpościera się zapierający dech w piersiach widok na Etnę i wybrzeże.

Przy wejściu na plac stoi Torre dell’Orologio – wieża z zegarem, która jest jednocześnie bramą (Porta di Mezzo) prowadzącą do średniowiecznej części Taorminy. Budowla powstała już w XII wieku, została jednak zniszczona przez wojska francuskie w drugiej połowie XVII stulecia. Po zaledwie kilku latach konstrukcję odbudowano, instalując na niej istniejący do dziś zegar.

Z lewej strony placu znajduje się Chiesa San Giuseppe – barokowy kościół do którego prowadzą specyficzne schody. Zbudowany na początku XVIII wieku. Posiada fasadę z barokowym marmurowym portalem i dwoma niewielkimi portalami bocznymi. W jednonawowym wnętrzu znajdują się XVIII-wieczne sztukaterie i fresk przedstawiający św. Jana Bosko jako dziecko pomiędzy Madonną a Jezusem.

Kolejny plac to Piazza Badia, którego największą ozdobą jest Pałac Corvaja (Palazzo Corvaja). Ta oryginalna konstrukcja jest połączeniem wielu stylów. Pałac powstał jako struktura obronna w trakcie panowania Arabów, jednak wzniesiono go na ruinach rzymskiego Forum. W kolejnych wiekach konstrukcja była przebudowywana przez Normanów i późniejszych władców Sycylii. Z oryginalnego budynku zachowała się jedynie wieża. Dziś w środku mieści się punkt informacji turystycznej oraz niewielkie Muzeum Sztuki i Tradycji Sycylii (Museo Siciliano di Arte e Tradizioni Popolari).

Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej (Chiesa di Santa Caterina d’Alessandria) jest drugim z historycznych budynków ozdabiającym plac Badia. Barokowa, jednonawowa świątynia powstała w połowie XVII wieku. Na fasadzie znajduje się posąg Świętej Katarzyny wyrzeźbiony w 1705 roku przez Paolo Greco.

We wnętrzu znajduje się marmurowa figura Świętej Katarzyny z 1493 roku, pochodząca ze starożytnego kościoła S. Caterina poza murami, obecnego kościoła kapucynów. Wewnątrz niektóre renowacje w latach 70-tych XX wieku ujawniły ruiny murów i bruku z epoki grecko-rzymskiej, które zostały otoczone kutą żelazną balustradą.

Pozostałe atrakcje Taorminy.