Renesansowy dwór obronny w Będkowicach został wzniesiony w 1546 roku i fundacji Nikolasa von Gellhorna, o czym świadczy inskrypcja fundacyjna na głównym portalu. W II połowie XVI wieku majątek uległ podzieleniu i wraz z Gellhornami właścicielami został ród von Logau. Niedługo później całość przejął w posagu Dietrich von Zedlitz ożeniony z Hedwigą von Logau. Ich potomkowie przebudowali dwór w XVII wieku, następnie w I połowie XVIII wieku, oraz w 1844 roku.

Po tych przebudowach powstała dwukondygnacyjna, obronna budowla zbudowana na planie prostokąta z kamienia i cegły, nakryta dachem czterospadowym. Całość była otoczona nawodnioną fosą, nad którą do wejścia prowadzi kamienny,  dwuprzęsłowy most powstały w XVIII wieku. Zachował się główny portal wejściowy oraz niektóre portale wewnętrzne z czasów pierwotnego dworu. W jednym z pomieszczeń piętra można podziwiać zachowany strop polichromowany z motywami roślinnymi i figuralnymi, pochodzący z lat 1720-30. Od północy do dworu przylega park krajobrazowy z XIX wieku.

W 1847 roku majątek przejęli von Mutiosowie, którzy wznieśli przy dworze istniejące do dziś budynki gospodarcze. Dawna rezydencja zaczęła pełnić rolę siedziby zarządcy folwarku. Po II wojnie światowej dwór zagospodarowano na mieszkania dla pracowników PGR-u. Obecnie znajduje się w rękach prywatnych i jest remontowany.

Będkowice są położone 4 km na południe od Sobótki, na wschodnim zboczu Ślęży, przy lokalnej drodze do Sulistrowic. Dwór znajduje się w centrum wsi, tuż przy głównym skrzyżowaniu dróg.

Zdjęcia wykonano w lipcu 2026 roku.