Barokowy pałac w Biskupicach Podgórnych zbudowano w I połowie XVIII wieku, a następnie przebudowano i powiększono pod koniec wieku XIX przez rodzinę Hirschel. 

Powstała murowana budowla założona na planie czworoboku z niewielkim ryzalitem frontowym i narożną wieżyczką. Pałac jest trójkondygnacyjny, dwutraktowy, podpiwniczony, nakryty dachem  mansardowym  z naczółkami i facjatkami. Od wschodniej strony znajduje się portal wykonany z piaskowca ograniczony po bokach dwiema półkolumnami doryckimi z otworem wejściowym z agrafą, zamknięty półkoliście. Portal został zwieńczony  fryzem i frontonem. W przerwie usytuowano kartusz z herbem budowniczych. W elewacji parkowej znajduje się loggia. Od północy rezydencję okalał niewielki park, a do południowego-wschodu założono ogrody.

W czasie II wojny światowej pałac mocno ucierpiał. Został zdewastowany przez Armię Czerwoną, która nacierała w stronę Wrocławia. Już po wojnie, w czasach PRL-u popadał w coraz większą ruinę. Obecnie pałac został wyremontowany przez prywatnego właściciela, prawdopodobnie z przeznaczeniem na hotel. Obecnie prace mające na celu przywrócenie mu dawnej świetlności zostały wstrzymane – obiekt jest prawdopodobnie wystawiony na sprzedaż. 

Biskupice Podgórne są położone około 10 km na południowy-zachód od centrum Wrocławia, 1 km na południe od autostrady A4. Pałac znajduje się przy ul Polnej 13.

Zdjęcia wykonano w lipcu 2026 roku.