Neobarokowy pałac w Krzyżowicach został wybudowany w XVIII wieku dla rodziny von Reichell. W 1845 i w 1891 roku założenie zostało przebudowane. 

Piętrową, murowaną z cegły i otynkowaną budowlę wzniesiono na planie podkowy z neobarokowym korpusem i barokowymi skrzydłami. Wysoka wieża w stylu neogotyckim pochodzi z 1854 roku. Do wnętrza prowadzi neobarokowy portal, zaś po jego prawej stronie stoi wysunięta z lica kaplica z kartuszem herbowym włascicieli, nakryta neobarokowym hełmem. Obiekt nakryto czterospadowym dachem z wolimi okami. Zachował się częściowo wystrój wnętrz, które przebudowano w 1973 roku. Na parterze budynku znajduje się sala z bogatą dekoracją z końca XIX wieku, którą tworzy neorokokowa sztukateria oraz ściany wyłożone słynnymi holenderskimi kafelkami z Delft. Na piętrze przetrwały dwa piece kaflowe: jeden z końca XVIII wieku, a drugi secesyjny z około 1900 roku. Pałac otacza rozległy park, w którym zachowała się kaplica grobowa z 1857 roku. Na północny-zachód od pałacu, również w parku, zachowały się fragmenty wieży mieszkalnej z XIV wieku, przebudowanej w XVI wieku, które otacza fosa.

Od XVII w. do roku 1908 należała do baronów von Reichell, następnie zaś do końca wojny do hrabiów Eulenburg. Pałac wyremontowano w latach 80-tych XX wieku. W chwili obecnej mieści się w nim Powiatowy Zespół Szkół nr 1.

Krzyżowice są położone 12 km na południowy-zachód od Wrocławia, 2 km na południe od drogi nr 35 do Gniechowic.

Zdjęcia wykonano w lipcu 2026 roku.