Pierwsza wzmianka potwierdzająca istnienie miasta pochodzi z 1148 roku, wymieniona jest tam miejscowość Sabath. W 1221 roku Henryk Brodaty nadał miastu niemieckie prawa miejskie, w ich średzkiej odmianie. W 1399 roku cesarz czeski Wacław IV odnowił prawa miejskie. Rozwinął się handel i rzemiosło, rada miejska wydawać mogła ustawy regulujące sprawy wewnętrzne, a miasto mogło być otoczone murem obronnym. Z tego ostatniego przywileju miasto nigdy nie skorzystało. Powstał wówczas w Sobótce dom kupców, miejsce zawierania kontraktów, a wiek później zbudowano wagę miejską i kram solny. Poprzez swoje burzliwe dzieje Sobótka była we władaniu zarówno książąt jak i zakonu augustianów, przynależała do Księstwa Wrocławskiego i Świdnickiego, do Korony Czeskiej i Cesarstwa Habsburgów, a od 1763 r. do Prus. Była wielokrotnie niszczona przez wojny: husyckie, śląskie i II wojnę światową. 

Kościół św. Anny Samotrzeciej był pierwotnie kościołem cmentarnym. Świątynię wybudowano w połowie XIV wieku. Pierwotnie była to kaplica, obecnie prezbiterium. W latach 1498-1546 dobudowano do tylnej ściany kaplicy kościół gotycki, prawdopodobnie w tym samym czasie dobudowano do ściany wschodniej prezbiterium kapliczkę św. Anny, całość odrestaurowano około 1725 roku.

Budowla jest orientowana, murowana, wzniesiona z kamienia i cegły. Od wewnątrz prezentuje się jako kościół halowy trójnawowy i czteroprzęsłowy. Świątynia posiada wydłużone prezbiterium zakończone trójbocznie nakryte sklepieniem kolebkowym z lunetami, nawy natomiast nakrywa płaski drewniany strop. We wnętrzu znajdują się cztery rzeźby w stylu późnogotyckim z około 1500 roku oraz elementy wyposażenia w stylu barokowym pochodzące z 1. połowy XVIII wieku. Od 2005 roku w ołtarzu głównym znajduje się XIX-wieczny obraz Matki Boskiej namalowany przez nieznanego artystę. 

Od XIII wieku Sobótka była miejscem pielgrzymek do cudownej figurki św. Anny Samotrzeciej. Obecna figura, rzeźbiona w drewnie lipowym pochodzi z przełomu XIII i XIV wieku. Legenda głosi, że figura św. Anny Samotrzeciej prawdopodobnie została przywieziona z Kijowa przez żonę Piotra Włosta w XII wieku. Od 2006 roku sanktuarium św. Anny jest również diecezjalnym sanktuarium NMP Matki Nowej Ewangelizacji. 

Obok sanktuarium znajduje się granitowa rzeźba „grzyba” (fragment postaci ludzkiej) datowana na okres przedchrześcijański, wg niektórych badaczy celtycki (VI–IV w. p.n.e.) oraz średniowieczny „lew romański”.

Sobótka jest położona u podnóża Masywu Ślęży na wysokości 160 – 220 m n.p.m., w odległości około 30 km na południe od Wrocławia.

Zdjęcia wykonano w lipcu 2026 roku.