Gotycki kościół Matki Bożej Częstochowskiej i św. Stanisława w Świeciu został wybudowany w XV wieku (prezbiterium) i w połowie XVI wieku (nawy). Świątynia została poświęcona w 1521 roku. W latach 1626–29 po pierwszej wojnie szwedzkiej została przebudowana w stylu renesansowym. W 1945 roku w czasie wyzwalania miasta przez armię sowiecką, została zniszczona. Po odbudowie latach 1983–88, w 1990 roku utworzono przy niej nową parafię i dodano wezwanie Matki Bożej Częstochowskiej.

Budowla posiada trzy nawy. Nawa główna reprezentuje styl przejściowy między gotykiem i renesansem i posiada prawie czworoboczne okna. Prezbiterium ze schodkowym szczytem jest gotyckie, natomiast czworokątna wieża z prostokątnymi oknami jest renesansowa. Nawa główna i wieża zostały ufundowane przez starostę świeckiego i wojewodę pomorskiego Jerzego Konopackiego. Wnętrze niegdyś głównie barokowe, aktualnie wyposażone jest bardzo skromnie. W kościele znajduje się obraz Najświętszej Marii Panny, który miał trafić do kościoła w Gdańsku, lecz gdy statek zacumował do Świecia i chciał kontynuować swoja podróż nie mógł odpłynąć z powodu przypływu. Znak ten uznano jako cud i postanowiono obraz zostawić w świeckim Kościele i od tego czasu miasto było pod opieką Najświętszej Marii Panny. 

Gotycki kościół Matki Bożej Częstochowskiej i św. Stanisława w Świeciu został wybudowany w XV wieku (prezbiterium) i w połowie XVI wieku (nawy). Świątynia została poświęcona w 1521 roku. W latach 1626–29 po pierwszej wojnie szwedzkiej została przebudowana w stylu renesansowym. W 1945 roku w czasie wyzwalania miasta przez armię sowiecką, została zniszczona. Po odbudowie latach 1983–88, w 1990 roku utworzono przy niej nową parafię i dodano wezwanie Matki Bożej Częstochowskiej. Budowla posiada trzy nawy. Nawa główna reprezentuje styl przejściowy między gotykiem i renesansem i posiada prawie czworoboczne okna. Prezbiterium ze schodkowym szczytem jest gotyckie, natomiast czworokątna wieża z prostokątnymi oknami jest renesansowa. Nawa główna i wieża zostały ufundowane przez starostę świeckiego i wojewodę pomorskiego Jerzego Konopackiego. Wnętrze niegdyś głównie barokowe, aktualnie wyposażone jest bardzo skromnie. W kościele znajduje się obraz Najświętszej Marii Panny, który miał trafić do kościoła w Gdańsku, lecz gdy statek zacumował do Świecia i chciał kontynuować swoja podróż nie mógł odpłynąć z powodu przypływu. Znak ten uznano jako cud i postanowiono obraz zostawić w świeckim Kościele i od tego czasu miasto było pod opieką Najświętszej Marii Panny.

Świecie jest położone 45 km na północ od Bydgoszczy, przy drodze nr 91 do Gdańska. Stara Fara znajduje się w widłach Wisły i Wdy, na południe od zamku przy ulicy PCK na terenie starego miasta, tuż przy fragmentarycznych pozostałościach dawnych murów miejskich. Zdjęcia wykonano w czerwcu 2014 roku.

Zdjęcia wykonano w czerwcu 2014 roku.

Nowe zdjęcia wykonano w czerwcu 2026 roku.

Zespół klasztorny w Świeciu założony przez bernardynów w XVII i XVIII wieku składa się z barokowych budynków poklasztornych i barokowego kościoła pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, zbudowanego w latach 1692-1720. Bernardyni zostali sprowadzeni do miasta z Bydgoszczy między 1624 a 1626 rokiem przez ówczesnego burmistrza Jerzego Kapela, który był głównym założycielem i fundatorem założenia. W dniu 3 października 1721 roku nowy kościół został poświęcony przez biskupa kujawskiego Antoniego Szembeka. W świątyni został umieszczony łaskami słynący obraz Matki Bożej – zwanej Świecką. W 1741 roku zostały dobudowane krużganki otaczające dziedziniec przed świątynią oraz wieża–brama i w takim stanie pobernardyński zespół klasztorny zachował się do dnia dzisiejszego.

Wnętrze jednonawowej świątyni zostało urządzone podczas rządów króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. W prezbiterium znajduje się rokokowy ołtarz główny, wykonany w 1767 roku. Wyrzeźbione w 1800 roku przez brata Paschalisa ołtarze boczne w stylu klasycystycznym są poświęcone założycielom zakonu, św. Franciszkowi z Asyżu i św. Antoniemu z Padwy. Ambona powstała na przełomie XVII/XVIII wieku. W krużganku, we wnękach mieszczą się obrazy przedstawiające sceny z życia Chrystusa. Trzynaście z nich zostało namalowanych w 1792 roku w stylu rokokowym przez brata Linka – bernardyna. Następne trzy zostały namalowane na przełomie XIX/XX stulecia na miejscu starszych, mocno zniszczonych. Sam klasztor skasowano w 1816 roku, jego pomieszczenia wykorzystywane są obecnie przez szkoły katolickie. Na placu przed kościołem znajduje się pomnik papieża Jana Pawła II.

Świecie jest położone 45 km na północ od Bydgoszczy, przy drodze nr 91 do Gdańska. Założenie znajduje się w centrum miasta u wylotu ulicy Klasztornej, biegnącej wzdłuż części Dużego Rynku. 

Zdjęcia wykonano w czerwcu 2014 roku.

Nowe zdjęcia wykonano w czerwcu 2026 roku.

Centralny plac Świecia czyli Rynek, przyciąga uwagę głównie za sprawą okazałego neogotyckiego Ratusza, obecnie mieszczącego Pałac Ślubów. Ratusz zbudowany z jasnej cegły w 1879 roku, stylizowany jest na obronny zameczek z wieżą i blankami. W budynku Ratusza, od strony ulicy Kopernika ulokowana jest Izba Regionalna, w której poznać można długie i ciekawe dzieje miasta.

Rynek otaczają ponadto urokliwe secesyjne kamieniczki  mieszczańskie – zbudowane głównie w okresie od 1860 do 1900 roku. Reprezentują wszystkie style architektoniczne XIX wieku. Niektóre z nich cechuje wysoki kunszt, który zawdzięcza się dużym środkom, które cesarz Wilhelm I przeznaczył na budynki dzielnicy „Nowy Świat” podczas przenosin miasta.

Zdjęcia wykonano w czerwcu 2026 roku.

Ruiny zamku krzyżackiego (osobny artykuł).