Dwór obronny w Dobrej został wzniesiony w latach 1631-32 przez księcia ziebicko-oleśnickiego Carla Friedricha Podiebrada. Była to murowana, parterowa budowla zbudowana na planie prostokąta, nakryta mansardowym dachem z lukarnami. W 1633 roku w narożniku korpusu dostawiono potężną, trzykondygnacyjną basteję, nakrytą ostrosłupowym dachem. Całość była otoczona typowymi wałami ziemnymi. Miejscowość wówczas otrzymała nazwę Carlsburg.

W 1647 roku wzmiankowany jest kasztelan dworu, Georg Neugeburg. W 1727 roku książę oleśnicki Carl Friedrich von Wittemberg-Oels, wydzierżawił warownię wraz z folwarkiem, niejakiemu Wenceslaus’owi Sturz. Po jego śmierci dobra przejął w dalszą dzierżawę, jego zięć Thomas Baldowski. Baldowski zmarł 14 kwietnia 1775 roku, po nim odziedziczył dzierżawę, także zięć, Carl Friedrich Reitsch. W latach 1798-1803 dzierżawcą majątku i dworu był Caspar Balthasar Jackel. Następnie Johan Friedrich Huber i Johan Friedrich Zuchner do 1826 roku. Po jego śmierci dzierżawę majątku przejął po nim Wilhelm Seeling i jego zięć, także urzędnik książęcy, w latach 1850-59, władał także folwarkiem Opelnu i Neugarten. Następnym dzierżawcą majątku był Edwin Seelinger, który zmarł bezpotomnie w 1905 roku. Następnie dobra przejął w dzierżawę Kurt Fischer, który w 1918 roku prawdopodobnie zginął w nieszczęśliwym wypadku. Kurt Fischer, znany jako nadinspektor zarządu dóbr lennych, ostatni dzierżawca Carlsburga, zainicjował w latach 1909-10 odbudowę dworu, autorzy katalogu zabytków podają, że projekt wykonał berliński architekt królewski Struckmann a prace prowadził architekt Templin.

Po wojnie dwór pełnił rolę Domu Repatrianta, a następnie Domu Pracy Twórczej po czym w budowli mieściła się szkoła wiejska. Obecnie we dworze mieści się hotel i restauracja. Przy dworze stoi kamienna tablica informująca że był tu gród, ale obecny właściciel nic o tym nie wie.

Dobra jest położona 6 km na północny-zachód od Oleśnicy, przy lokalnej drodze do Dobroszyc.

Zdjęcia wykonano w lipcu 2026 roku.