Wczesnogotycki kościół farny pod wezwaniem św. Michała Archanioła, wcześniej pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny pochodzi z końca XIII wieku. Świątynia była wzmiankowana już w 1282 roku; w 1449 roku została spalona podczas pożaru miasta, a następnie odbudowana. W wieku XV i XVI kościół był rozbudowany, lecz wojna trzydziestoletnia nie oszczędziła go – został ponownie spalony; następnie przed rokiem 1671 był odnowiony staraniem biskupa Sebastiana Rostocka. W roku 1893 nastąpiła częściowa regotyzacja świątyni.

Kościół posiada wczesnogotyckie prezbiterium o układzie wendyjskim pochodzące z XIII wieku, pozostała część świątyni ma układ polski. Przy prezbiterium znajduje się zakrystia z przełomu XV-XVI wieku.We wnętrzu znajduje się późno barokowy ołtarz główny ufundowany w 1729 roku przez księdza Henryka Schmidta, a wykonany przez rzeźbiarza Michała Kosslera z Niemodlina i malarza Melchiora Franciszka Ansi. Ponadto w kościele znajduje się barokowa chrzcielnica marmurowa, barokowy prospekt organowy i dzwon, który był przelany w 1833 roku i umieszczony nad prezbiterium; obecne pozostałe wyposażenie jest manierystyczno-barokowe. Kościół znajduje się w centrum miasta.

Zdjęcia wykonano w lipcu 2026 roku.

Pierwotnie gotycki ratusz wzniesiony został zapewne w XIV lub XV wieku. Spalony w 1549 roku a odbudowany w latach 1551–57 staraniem biskupa Baltazara Promnitza; ponownie zniszczony przez największy pożar miasta w roku 1833. Obecny ratusz, z zachowaniem pierwotnej, renesansowej wieży (w roku 1668 nakryto ją hełmem), zbudowany został w 1840 roku według projektu architekta Philippiego z Opola. Późnoklasycystyczny z gotycko-renesansową wieżą ratusz usytuowany jest pośrodku rynku. 

Ratusz jest budowlą wzniesioną na planie prostokąta, na bokach fasady są dwa wydatne ryzality, a na ścianie przeciwległej jest trzeci, znacznie mniejszy. Wieża o wysokości 36 metrów, w dolnej części czworoboczna z kamiennymi szczycikami, wyżej przechodząca w ośmiobok zwieńczony tralkową galeryjką, ponad którą wznosi się barokowy hełm z prześwitem.  W przyziemiu zachował się gotycki portal współczesny budowie pierwszego ratusza. W sieni znajduje się tablica z inskrypcją i herbem bp. Promnitza. Po roku 1945 budowla była kilkakrotnie odnawiana. 

Obecnie ratusz jest siedzibą Urzędy Stanu Cywilnego i kilku innych instytucji publicznych. 

Zdjęcia wykonano w lipcu 2026 roku.

Rynek w Grodkowie ma kształt prostokąta o wymiarach około 100 metrów na 110 metrów. Otoczony jest przez zabudowę zarówno z XIX wieku, jak i współczesną.

Największą uwagę zwraca natomiast kamienica „Gospoda Pod Trzema Koronami „ pod numerem 2. Dom wybudowany na przełomie XVI/XVII wieku, przebudowywany w XVIII/XIX, XX wieku. Nad wejściem znajduje się fronton z datą 1776 i trzema herbami: biskupa wrocławskiego z głową św. Jana Chrzciciela^, bpa Andreasa Jeriny oraz burmistrza Valentina Hiltbrandta.

Zdjęcia wykonano w lipcu 2026 roku.

Wokół Grodkowa fragmentarycznie zachowały się obronne mury miejskie z bramami zbudowane w XIV–XVI wieku. Budowę murów miejskich rozpoczęto w 1296 roku za czasów księcia świdnickiego Bolka I. Mury były wielokrotnie niszczone i odbudowywane, m.in. w wyniku wojny trzydziestoletniej. 

Brama Ziębicka została wzniesiona najprawdopodobniej w pierwszej połowie XIV wieku i odnowiona w XIX i XX wieku. Brama została zbudowana z cegły o układzie polskim, otynkowana z nowszym wejściem przy ziemi. Z każdej strony wieży znajdują się po dwa okienka strzelnicze. Korona bramy jest zbudowana z półkolistych płytek połączonych trójkątami, a na postumentach znajdują się sterczyny zwieńczone trójkątnie, ujęte po bokach elementami ćwierćkolistymi. Brama Ziębicka znajduje się w zachodniej części miasta, przy ul. Warszawskiej. 

Brama Lewińska, wzniesiona z cegły o układzie polskim, otynkowana z zamkniętym przejazdem, pochodzi najprawdopodobniej z pierwszej połowy XIV wieku. Okienka strzelnicze były umiejscowione na wschodniej i zachodniej ścianie bramy (nad wjazdem). Korona bramy jest złożona z postumentów, w których półkoliście zamknięte płyciny są połączone zdwojonymi trójkątnymi szczycikami, a na postumentach znajdują się trójkątnie zwieńczone sterczynami. Odnawiana w 1866 roku, na początku XX wieku i w 2009 roku. Brama Lewińska znajduje się we wschodniej części miasta, przy ul. Józefa Elsnera.

W północnej części miasta znajduje się baszta więzienna zbudowana w XIV wieku obok już nieistniejącej Bramy Wrocławskiej. Rozbudowana w XVI i odnowiona w XIX wieku. Wzniesiona z cegły o układzie polskim, otynkowana. Przy koronie znajdują się w większości zamurowane okienka strzelnicze. Baszta więzienna znajduje się w północnej części miasta przy ul .Wrocławskiej.

Zdjęcia wykonano w lipcu 2026 roku.

Zrujnowany, neogotycki kościół ewangelicki pochodzi z lat 1845–46. W 1766 roku założono w Grodkowie gminę ewangelicką i wzniesiono kościół, który uległ zniszczeniu. Budowa obecnego rozpoczęła się w 1845 roku. Zaraz po zakończeniu działań wojennych, w 1946 roku odprawiano tu nabożeństwa katolickie; gdy przywrócono do stanu używalności świątynię katolicką, kościół ponownie przejęli ewangelicy, jednak z uwagi na ciągle malejącą ich liczbę, po kilkunastu latach zaprzestano odprawiania nabożeństw; od tego czasu kościół pozostał opuszczony i zamknięty.

Ruiny znajdują się przy ul. Chopina 6. 

Zdjęcia wykonano w lipcu 2026 roku.